Ik ben vader van twee kinderen. Daar ben ik trots op.
En op die twee kinderen ben ik ook trots.
Ik ben vader van mijn zoon Joshua(1998). Zorgend vader mag ik dat noemen. Ik doe niet minder aan de zorg en opvoeding dan de moeder.
 
Ik was zorgende vader van mijn dochter. Dat vond de kinderbescherming niet goed.

Met mijn dochter heb  ik dus geen levend contact meer.

Hoewel ze niet dood is.
 Dus ben ik ook dwaze vader.
En u, lezer vind het ongetwijfeld een goed idee dat het normaal wordt dat vaders voor hun kinderen kunnen zorgen.
Ook in een ontwikkelingsland als Nederland.
Ook u bent vader, hebt of had een vader.
Misschien wilt u het liever niet meer weten. Zoals zovelen, politici, bemiddelaars en kinderbeschermers incluis.
Misschien bent u bang dat uw maatschappelijke status lijdt onder het kennen van uw dwaze of zorgende vaderschap.

Laat u niet wegstoppen, kom op voor uw vaderschap
Ondanks het feit dat vaderschap niet gewaardeerd wordt
zijn wij vaders, hebben wij vaders en hebben wij zonen die vaders worden. Mijn weblogs over mijn dagelijks vaderschap